De stenen stellingmolen werd in de jaren 1892-1893 in opdracht van Albert op de Laak gebouwd aan de Nieuwstraat, nu Stationsstraat. Bouwer was het Brabantse molenmakersbedrijf Van Himbergen (later de Gebr. Janssen) uit Woensel. Naast de molen werden een huis en een brouwerij gebouwd. Op de Laak werd de molenaar, winkelier en bierbrouwer, Henri Jan op de Laak was mede-eigenaar.

Schoonzoon Antoon Bakens werd in 1927 eigenaar. Kort daarna brak een roede af. Het duurde lang voordat een passende gebruikte roede kon worden gevonden, tot dan draaide de molen met één roede. Hij had een Pot-binnenroede en een Fransen-buitenroede.

De molen was voorzien van een koppel kunststenen van de Gebr. Jaspers uit Aarle-Rixtel en twee koppel blauwe Duitse stenen, waarvan één koppel werd gebruikt voor het malen van gebroken oliekoeken. Dit koppel stenen was grof gescherpt om versmeren tegen te gaan, en had grote trekgaten voor het opnemen van de koekenbrokken. Op de onderste zolder hing een mengketel en onderin de molen stond een elektrische maalstoel als hulpgemaal.

Antoon Bakens overleed in 1933. Zijn weduwe zette met de oudste zoon Joseph Martinus Eduard het bedrijf nog enige jaren voort. Kort na april 1934 werd de molen stilgelegd als gevolg van de concurrentie van de Boerenbond. In 1936 werd de wieken gestreken en verkocht aan molenaar André Coolen voor zijn bergmolen in Hamont (B); de romp werd in 1942 gesloopt.

Bron: "De Molens van Limburg", P.W.E.A. van Bussel, 1991.